Τα παράσιτα μπορούν εύκολα να ονομαστούν φυσικοί σύντροφοι του ανθρώπου, καθώς αυτά τα πλάσματα δεν μπορούν να ζήσουν έξω από το σώμα του ξενιστή. Πιστεύεται ότι τουλάχιστον το 70% του παγκόσμιου πληθυσμού έχει μολυνθεί από διάφορους τύπους ελμινθών. Επιπλέον, πολλοί άνθρωποι ήταν το σπίτι τους σχεδόν από τη γέννησή τους. Ταυτόχρονα, περίπου το ένα τρίτο όλων των μολυσμένων ανθρώπων σκέφτεται το ερώτημα πώς να προσδιορίσει την παρουσία παρασίτων στο σώμα. Ο λόγος για αυτό είναι η χαμηλή ευαισθητοποίηση του πληθυσμού ή η έλλειψη ενδιαφέροντος για την υγεία του.
Για να αποφύγετε επιπλοκές που προκαλούνται από παράσιτα, είναι σημαντικό να αναγνωρίσετε τη μόλυνση εγκαίρως.
Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, περισσότερο από το 60% των ατόμων με παρασιτικές λοιμώξεις μαθαίνουν για το πρόβλημα τυχαία και μόνο το 30% περίπου αναζητούν σκόπιμα συμπτώματα ελμινθίασης και πηγαίνουν σε ειδικούς για να εντοπίσουν το πρόβλημα.
Μέχρι πρόσφατα, η ελμινθίαση ονομαζόταν συνήθως ασθένεια των φτωχών, αφού σε αυτά τα στρώματα υπήρχαν ελάχιστες υγιεινές δεξιότητες. Ωστόσο, με το αυξανόμενο ενδιαφέρον για το πρόβλημα από την επιστήμη, διαπιστώθηκε ότι ένας τέτοιος ορισμός είναι θεμελιωδώς εσφαλμένος, καθώς τα σκουλήκια μπορούν να βρεθούν τόσο σε αγρότες όσο και σε αξιοσέβαστους επιχειρηματίες.
Ποιοι είναι οι κίνδυνοι της συνύπαρξης με τα παράσιτα;
Πολλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν γιατί πρέπει να ελέγχονται για παράσιτα εάν δεν υπάρχουν σοβαρά προβλήματα υγείας; Γιατί πρέπει να αναζητήσετε τυχόν προβλήματα στην κατάστασή σας εάν δεν παρεμποδίζουν τον συνήθη τρόπο ζωής σας; Επιπλέον, το 8% του πληθυσμού έχει μια εύλογη ερώτηση - τι θα γινόταν αν ένα άτομο μάθαινε να υπάρχει με παράσιτα στο σώμα του; Εξάλλου, η εξέλιξη δεν μένει ακίνητη και αυτό που κάποτε θεωρούνταν επιβλαβές μπορεί να είναι ήδη ο κανόνας.
Παρόμοια ερωτήματα έχουν τεθεί πολλές φορές και κάθε γιατρός, ακόμα και ο πιο άπειρος, θα πει ότι ένας παρασιτικός οργανισμός διαφέρει από έναν συμβίωση (ένας μικροοργανισμός που υπάρχει ειρηνικά σε ένα άτομο που βοηθά, για παράδειγμα, να επεξεργαστεί και να αφομοιώσει τα τρόφιμα πιο αποτελεσματικά) στο ότι παίρνει περισσότερα από όσα δίνει. Στο ανθρώπινο σώμα, τα παράσιτα γενικά συμπεριφέρονται σαν πολύ αναξιόπιστοι και ανεύθυνοι ξενιστές:
- το φράζουν με τοξίνες και απόβλητα.
- καταστρέφουν τις φυσικές άμυνες (ανοσία).
- αφαιρέστε τα περισσότερα από τα θρεπτικά συστατικά?
- βλάψει τα εσωτερικά όργανα σε φυσικό επίπεδο.
Αυτό είναι αυτό που ονομάζεται παρασιτισμός, δηλαδή η ύπαρξη στο σώμα ενός ξενιστή για να αποσπάσει το μέγιστο όφελος για τον εαυτό του, χωρίς όμως να παρέχει όφελος στον ξενιστή.
Η έγκαιρη ανίχνευση παρασίτων βοηθά στην αποφυγή πολλών προβλημάτων, συμπεριλαμβανομένων σοβαρών ενδοκρινικών και ορμονικών διαταραχών, δυσλειτουργίας εσωτερικών οργάνων, ακόμη και ψυχικών διαταραχών.
Ποια είναι τα σημάδια των παρασίτων;
Οι περισσότερες παρασιτικές μορφές ζωής που είναι επικίνδυνες για τον άνθρωπο ζουν στα έντερα και στα εσωτερικά όργανα. Σπάνια βγαίνουν στην αρχική τους μορφή και επομένως, κατά τη διάρκεια μιας προκαταρκτικής διάγνωσης, ο γιατρός εξετάζει μόνο τα εξωτερικά σημάδια της παρουσίας τους. Η παρουσία τους μπορεί να προσδιοριστεί με συνδυασμό κλινικών εκδηλώσεων.
Στο 99% των περιπτώσεων, το σώμα του ξενιστή αντιδρά βίαια σε μια επικίνδυνη γειτονιά. Τα σήματα μόλυνσης από σκουλήκια μπορεί να είναι ποικίλες δυσλειτουργίες του σώματος, ανάλογα με το όργανο στο οποίο ζουν. Δεδομένου ότι μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστούν τα παράσιτα στη φυσική τους μορφή, είναι σημαντικό να δώσετε προσοχή στα ακόλουθα συμπτώματα:
- Ξαφνική έναρξη πεπτικών διαταραχών. Τις περισσότερες φορές, υποδεικνύουν ότι οι εντερικές μορφές ελμινθών έχουν αρχίσει να παρασιτούν - στρογγυλές και ταινίες, λάμβλια και πρωτόζωοι οργανισμοί. Αυτή η ομάδα συμπτωμάτων μπορεί να εκφραστεί με ξαφνικά εμφανιζόμενη δυσκοιλιότητα ή διάρροια, ναυτία και έμετο, ρέψιμο και κακή πέψη. Ένα άλλο σημάδι της εντερικής ελμινθίασης είναι ο ασαφής κοιλιακός πόνος, ο οποίος μπορεί να μην έχει σαφή εντοπισμό.
- Αλλεργικές αντιδράσεις με τη μορφή εξανθημάτων, ξεφλούδισμα του δέρματος και εμφάνιση κηλίδων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι αδύνατο να βρεθεί η πηγή μιας τέτοιας αντίδρασης, καθώς τα τεστ αλλεργιογόνων δείχνουν αρνητικά αποτελέσματα. Και μόνο αφού ο ασθενής ελεγχθεί για την παρουσία παρασίτων στο σώμα, γίνεται σαφές τι προκάλεσε την άτυπη ανοσολογική αντίδραση.
- Γενική επιδείνωση της υγείας με τη μορφή πυρετού, κόπωσης, επιδείνωσης της ποιότητας του ύπνου. Παρόμοιες κλινικές εκδηλώσεις ελμινθικών λοιμώξεων εμφανίζονται αμέσως μετά την εισβολή, καθώς και κατά τη μακροχρόνια πορεία της. Δεδομένου ότι δεν είναι δυνατός ο εντοπισμός των παρασίτων αμέσως, πολλοί ασθενείς προσπαθούν να αντιμετωπίσουν αυτά τα δυσάρεστα φαινόμενα με τη βοήθεια λαϊκών θεραπειών και συμπτωματικών φαρμάκων. Κατά κανόνα, φέρνουν μόνο προσωρινή ανακούφιση.
Μια συγκεκριμένη ομάδα σημείων εγγενών σε ασθένειες που σχετίζονται με μόλυνση με σκουλήκια μπορεί να ανιχνευθεί μόνο σε γυναίκες. Έτσι, τα μαλλιά και τα νύχια τους γίνονται θαμπά και εύθραυστα. Το δέρμα υποφέρει όχι λιγότερο από παράσιτα - γίνεται χλωμό, εμφανίζονται φλύκταινες, κηλίδες χρωστικής και ξεφλούδισμα.
Σπάνια μια γυναίκα συνδέει τα αισθητικά προβλήματα με τους ελμίνθους. Οι περισσότεροι ισχυρίζονται μέχρι το τελευταίο: "Έχω έλλειψη βιταμινών, ορμονική ανισορροπία, όχι σκουλήκια!"
Αν έχετε την παραμικρή υποψία ότι υπάρχουν παράσιτα στο σώμα, πώς μπορείτε να μάθετε τι ακριβώς προκάλεσε την εμφάνισή τους; Υπάρχουν πολλές μέθοδοι αυτοδιάγνωσης στο σπίτι, καθώς και εξειδικευμένοι τρόποι αναγνώρισης των σκουληκιών.
Πώς να αναγνωρίσετε την ελμινθίαση στο σπίτι
Περίπου το 70% των ασθενών που υποψιάζονται ότι έχουν ελμίνθους δεν θέλουν να πάνε στο γιατρό με αυτό το πρόβλημα. Και το θέμα εδώ δεν είναι ότι ένα άτομο δεν νοιάζεται για την υγεία του. Μέχρι τώρα, οι άνθρωποι θεωρούν την ελμινθίαση μια επαίσχυντη ασθένεια που μπορεί να εμφανιστεί μόνο στα χαμηλότερα στρώματα του πληθυσμού. Ωστόσο, οι ειδικοί λένε ότι οι αρκετά εύποροι άνθρωποι μπορούν να αποκτήσουν έναν ύπουλο ενοικιαστή.
Δεδομένου ότι οι έλμινθοι βρίσκονται κυρίως στα έντερα, ο μόνος τρόπος για να αναγνωρίσετε την παρουσία τους είναι να ελέγξετε τα κόπρανα. Αυτή η δοκιμασμένη μέθοδος αποτέλεσε τη βάση για τη μικροσκοπική εξέταση των περιττωμάτων, κατά την οποία ο γιατρός μπορεί να ανιχνεύσει αυγά σκουληκιών.
Αυτή η μέθοδος είναι η πιο κατανοητή και φθηνή και μπορεί να γίνει στο σπίτι. Ωστόσο, δεν θα ανιχνεύσει αυγά σκουληκιών λόγω του μικροσκοπικού τους μεγέθους.
Πώς λειτουργεί η αυτοδιάγνωση;
Υπάρχουν διάφοροι κανόνες για τον προσδιορισμό της παρουσίας παρασίτων στο ανθρώπινο σώμα με αυτόν τον τρόπο:
- Τα κόπρανα πρέπει να εξετάζονται πολλές φορές, γιατί τα σκουλήκια δεν βγαίνουν συνεχώς, αλλά περιοδικά. Δεδομένου ότι διαφορετικοί τύποι σκουληκιών ενεργοποιούνται σε διαφορετικές ώρες της ημέρας, αξίζει να συλλέγετε τόσο πρωινές όσο και βραδινές μερίδες περιττωμάτων. Τα πρωινά μπορείτε να βρείτε σκουλήκια καρφίτσας, και τα βραδινά συναντάτε συχνά μεγαλύτερα σκουλήκια - στρογγυλά σκουλήκια και ταινίες.
- Όποιος εξετάζει τα κόπρανα για έλμινθους θα πρέπει να έχει ιατρικά γάντια μιας χρήσης στα χέρια του. Τα περισσότερα ελμινθικά εκκρίνουν ενεργά αυγά, τα οποία, εάν εισέλθουν στο ανθρώπινο σώμα, μπορεί να προκαλέσουν επαναμόλυνση. Είναι σημαντικό να προστατεύσετε τον εαυτό σας από αυτό, ακόμα κι αν έχετε ήδη συμπτώματα μόλυνσης από σκουλήκια. Αφού χρησιμοποιήσετε γάντια, θα πρέπει να τα πετάξετε και να πλύνετε καλά τα χέρια σας με σαπούνι.
- Κατά την εξέταση των κοπράνων, αξίζει να χρησιμοποιήσετε κάποιο αντικείμενο, καθώς τα παράσιτα μπορούν να ανιχνευθούν όχι μόνο στην επιφάνεια, αλλά και στο κέντρο των κοπράνων. Συνιστάται να απορρίπτετε το ραβδί ή τη σπάτουλα μετά από τέτοια χρήση.
Τέλος, ο πιο σημαντικός κανόνας για την ανεξάρτητη εξέταση κοπράνων για σκουλήκια. Συνιστάται να συλλέγετε το υλικό σε ξεχωριστό δοχείο, καθώς είναι απίθανο να είναι δυνατό να το ελέγξετε με ιδιαίτερη προσοχή σε τουαλέτα ή γλάστρα. Ως έσχατη λύση, μπορείτε να καλύψετε την τουαλέτα με μεμβράνη, να αφοδεύσετε πάνω της και στη συνέχεια να εξετάσετε προσεκτικά τα κόπρανα.
Οι ειδικοί συνιστούν να εφαρμόσετε ένα μικρό μέρος του υλικού στο γυαλί και στη συνέχεια να το επιθεωρήσετε από όλες τις πλευρές σε καλό φωτισμό. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να δείτε ακόμη και τα πιο μικρά παράσιτα.
Το αποτέλεσμα αυτοέλεγχου κοπράνων για σκουλήκια
Μπορούμε να μιλήσουμε για 100% παρουσία ελμινθίασης, εάν τα ακόλουθα μπορούν να ανιχνευθούν στα κόπρανα:
- ζωντανά ή ακίνητα μικρά σκουλήκια.
- λευκά ή κιτρινωπά θραύσματα που μοιάζουν με βρασμένα noodles με ελαφρώς κυματιστή άκρη.
- θραύσματα παρόμοια με κόκκους ρυζιού που μπορεί να είναι κινητά.
- μεγάλα λευκά ή ροζ στρογγυλά σκουλήκια.
Όλα αυτά τα σημάδια υποδεικνύουν μόλυνση με επικίνδυνα σκουλήκια, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρά προβλήματα υγείας, συμπεριλαμβανομένου του ξαφνικού θανάτου. Αλλά ακόμα κι αν τα κόπρανα αποδειχθούν "καθαρά" και υπάρχουν συμπτώματα ελμινθίασης, θα πρέπει να επικοινωνήσετε επειγόντως με έναν ειδικό μολυσματικών ασθενειών ή παιδίατρο (εάν παρατηρηθούν σημάδια ελμινθίασης στο παιδί).
Δοκιμές για σκουλήκια στην κλινική
Δεδομένου ότι μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να μάθετε αν υπάρχουν παράσιτα στο σώμα μόνοι σας και τα αποτελέσματα της αυτοδιάγνωσης δεν είναι ιδιαίτερα ακριβή, θα πρέπει να αναθέσετε τη διάγνωση σε επαγγελματίες. Παραπομπή για τις απαραίτητες εξετάσεις δίνεται από γενικό ιατρό ή λοιμωξιολόγο. Εάν τα σημάδια της μόλυνσης ενοχλούν το παιδί σας, μπορείτε να ζητήσετε βοήθεια από παιδίατρο.
Για να κάνετε μια ακριβή διάγνωση, πρέπει να περάσετε:
- μικροσκοπική ανάλυση των κοπράνων (coproovoscopy) - κατά προτίμηση τρεις φορές σε διαστήματα της εβδομάδας.
- απόξεση για εντεροβίαση?
- εξέταση αίματος για ELISA - μια μόνο εξέταση αρκεί για να γίνει μια αξιόπιστη διάγνωση.
- Ανάλυση κοπράνων PCR - συνταγογραφείται όταν λαμβάνονται διφορούμενα αποτελέσματα μικροσκοπικής εξέτασης κοπράνων.
Ο γιατρός μπορεί επίσης να συνταγογραφήσει πρόσθετα όργανα διάγνωσης. Τις περισσότερες φορές αυτό συμβαίνει όταν υπάρχει υποψία παρουσίας ελμινθών στο ηπατικό παρέγχυμα και τους χοληφόρους πόρους ή σε άλλα εσωτερικά όργανα. Εάν υπάρχουν σκουλήκια, τα τεστ θα είναι θετικά (τα αυγά παρασίτων, το DNA τους, τα αντισώματα και τα αντιγόνα τους θα βρεθούν στα υλικά).
Με βάση τα διαγνωστικά αποτελέσματα, ο ασθενής συνταγογραφείται θεραπεία, η οποία μπορεί σχεδόν πάντα να γίνει στο σπίτι (δεν απαιτούνται πολλές παρασιτικές λοιμώξεις για νοσηλεία). Μπορεί να απαιτείται θεραπεία για όλα τα μέλη της οικογένειας ενός φορέα σκουληκιών, καθώς πολλοί τύποι αυτών των πλασμάτων μεταδίδονται εύκολα από άτομο σε άτομο.